Overdracht van glyfosaat en het afgebroken AMPA naar het oppervlaktewater via stedelijke rioleringssystemen

In 2007 en 2008 werd een onderzoek uitgevoerd naar de overdracht van glyfosaat en aminomethylfosfonzuur (AMPA) in het stroomgebied van de Orge (Frankrijk). Er werden watermonsters verzameld in oppervlaktewater, afvalwaterriool, stormriool en afvalwaterzuiveringsinstallatie (AWZI). Deze twee moleculen bleken de meest aangetroffen moleculen in de rivieren en overschreden doorgaans de Europese kwaliteitsnormconcentraties van 0.1 μg L.^-1 voor drinkwater. De geschatte jaarlijkse hoeveelheid glyfosaat bedroeg 1.9 kg per jaar^-1 stroomopwaarts (landbouwzone) en 179.5 kg jaar^-1 bij de afvoer van het stroomgebied (stedelijke zone). Dit resultaat suggereert dat de verontreiniging van dit bekken door glyfosaat hoofdzakelijk van stedelijke oorsprong is (weg- en spoorwegtoepassingen). Glyfosaat bereikte oppervlaktewater voornamelijk via stormriool tijdens regenval. Maximale concentraties werden gedetecteerd in het stormriool vlak na een regenbui (75-90 μg L^-1). Hoge concentraties glyfosaat in het oppervlaktewater tijdens regenbuien weerspiegelden de gevolgen van de stedelijke afvoer. AMPA werd altijd aangetroffen in de riolering. Dit molecuul bereikte het oppervlaktewater voornamelijk via RWZI-effluent en ook via het stormriool. De variaties in concentraties van AMPA tijdens hydrologische episoden waren gering vergeleken met de variaties van glyfosaat. Onze studie benadrukt dat de oorsprong van AMPA en glyfosaat in stedelijk gebied verschillend is. Tijdens de droge periode leek de afbraak van wasmiddel de belangrijkste AMPA-bron in afvalwater te zijn.